In de aanloop naar 1585...

beheer
10/12/2009

23 september 2006 In de aanloop naar 1585... Deze week kreeg ik, als ouder van Siel, een brief uit het St.-Aloysiuscollege. Het betrof de info-avond over extreemrechts in Vlaanderen van donderdag 21 september, die werd georganiseerd door de werkgroep School zonder Racisme, de werkgroep Socio-cultuur en het Oudercomité. Het ging van "... Door een partijpolitieke interventie, vinden we het wenselijk het initiatief wat te herkaderen. Het was onze bedoeling om een inhoudelijk interessante, een informatieve en serene avond te brengen over extreemrechts. Daar we dat niet meer konden garanderen, hebben we ervoor geopteerd deze avond niet te laten doorgaan. We willen ons daarvoor excuseren en hopen op uw begrip te kunnen rekenen. We hopen in de loop van het schooljaar ons project verder te kunnen zetten. U hoort zeker nog van ons. ..." Vandaag las ik in de Weekbode de ganse toedracht. Ja, Jean-Pierre, ik laat het wekelijks gedrukte woord bijwijlen graag een dagje wachten. Het Vlaams Blok (Ik weiger hun nieuwe naam te gebruiken omdat ik het belang van zo'n partij voor Vlaanderen niet inzie.) afdeling Menen had bij schrijven van haar secretaris en gemeenteraadslid Vanhauwaert gedreigd met acties en juridische stappen indien de Franstalige documentaire "La face cachée du VB" zou vertoond worden in het College. Hij noemde het initiatief zelfs strafbaar omdat de vertoning van de reportage en de commentaren van de gastspreker en Blokwatcher Marc Saey van de Gentse Universiteit gelijkstaan met indoctrinatie in een onderwijsinstelling en politieke propaganda. Beste meneer Vanhauwaert, ook al heb ik niet de gewoonte om u aan te spreken of aan te schrijven (ik vind meestal fijnere mensen om van gedachten te wisselen), deze keer maak ik graag een uitzondering. Ik kan u niet goed volgen in uw redenering. Welke onderwijsinstelling gaat hier in de fout? Het college was niet eens de inrichter van het initiatief en toch spreekt u dreigende taal. Bovendien geeft de reportage, waarvoor u zo bang bent dat iemand ze te zien zou krijgen, geen enkele mening weer. De documentaire is een journalistieke en goed onderbouwde aaneenschakeling van beeldfragmenten, een opsomming van feiten, die niet ontkend kunnen worden. Zelfs al maakte de informatieavond geen deel uit van het lessenpakket, hij had er zeker niet misstaan. Zijn er volgens u nog andere feiten uit onze Vaderlandsche geschiedenis die in de toekomst beter niet meer aan bod komen, op gevaar af te indoctrineren en aan partijpolitiek te doen? Voor alle duidelijkheid, hoewel het in deze kwestie - zoals eerder gesteld - niet eens over meningen gaat - wil ik graag van u vernemen wat uw partij verstaat onder de slogan "Vrije meningsuiting!" Betekent dat dat feiten moeten verzwegen worden en dat hatelijke opmerkingen tegenover mensen met een andere huidskleur, een andere politieke overtuiging of een andere geaardheid vrij mogen worden geuit? U bent vandaag niet eens aan zet en u dreigt er al mee iedereen de mond te snoeren die feiten wil aanhalen, die u niet zinnen. U beweert van Vlaanderen te houden en haar geschiedenis te kennen... Ik wil u één feit meegeven. Ik hoop dat u me dat niet kwalijk neemt. Na de val van Antwerpen in 1585 waren de gouden tijden voor Vlaanderen, waar u zo graag naar refereert, voorbij. De knotsgekke en wreedaardige Filips II en zijn trouwe landvoogd annex oorlogsmisdadiger Alva hadden alle andersdenkenden het zwijgen opgelegd of over de kling gejaagd. Zij die hun aftocht konden betalen, vluchtten over de Moerdijk. Vlaanderen werd een triest gewest. Brugge verloor ongeveer de helft van zijn inwoners, Mechelen ging van 30.000 zielen naar 11.000 in 1590. Antwerpen met zijn 100.000 inwoners zakte naar 55.000 inwoners. Engeland verwelkomde tal van Vlaamse vluchtelingen en nam ook de economische en politieke macht vanaf dat moment over. Toen de gewesten Holland en Zeeland redelijk bevrijd waren van de Spaanse terreur en de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën langzamerhand vorm begon te krijgen werd zij ook een veilige plek voor tal van vluchtelingen. Zij bouwden er opnieuw hun leven op en brachtten welvaart mee. Meneer Vanhauwaert, begrijpt u nu waarom ik de nieuwe naam van uw partij niet wens te gebruiken? Ik hoop dat er, als u het echt voor het zeggen hebt, over de Moerdijk of in Engeland nog plaats is. Het bevolkingscijfer van Menen is eindelijk aan een langverhoopte klim begonnen. Vandaag tellen de regio's Brugge, Mechelen en Antwerpen respectievelijk 117.000, 77.000 en 455.000 inwoners. Wilt u mij een seintje geven wanneer ik beter mijn koffers pak? groene groeten, Philippe