Rare jongens, die Fransen...

Menen, 18 september 2006 Rare jongens, die Fransen...

Gisterenmiddag manifestatie tegen de A24 vlakbij Pont du Badou. Ik kan er niet naartoe. Er moet een tandje bijgestoken voor de lokale campagne en ik moet ook het evenwicht tussen mijn politiek engagement en de wensen van het thuisfront in de gaten houden. 's Namiddags Openmonumentendag in Halluin. Met zijn tweetjes, voor een gezellig tussendoortje, toch heel even de grens verleggen, weet je wel. Een brochure hadden we nog van de week voordien. Wie de info van Halluin wil, draait zijn boekje om. Handig dingetje. 't Ligt allemaal op amper een boogscheut van thuis, maar wie kent ze, de sites? Gebeld naar de Toeristische Dienst. Een stratenplan van Halluin kan j' in Menen niet vinden. Volgend jaar, misschien beter? 't Is niet ver, dus... de fiets op! Mooi weer. Soms wat betrokken. Maar er wordt geen regen voorspeld. Geen probleem. Of toch? Frankrijk is het land van Le Tour de France, 's werelds grootste reclamebord voor de fiets, maar je bent nog maar net het rond punt voorbij aan de Rouge Porte of je kan er niet onderuit: Frankrijk en de alledaagse fietser, het is een moeilijk huwelijk. Fijn grind op de kant van de weg. Geen fietspaden. Automobilistjes die zich gedragen alsof ze per verschrikte fietser een premie binnenhalen. En toch. Fijne klim naar le Manoir aux Loups, dat zich voordoet als een achttiende eeuws landhuis op de zuidflank van Halewijn-Berg. Het goed omvat een landschapstuin van 5 ha met honderden soorten naaldbomen, sommige in de vreemdste vormen. De site dankt zijn naam aan het vroegere Vlaamse instituut ter bestrijding van de wolven. Het dateert van voor de Franse Revolutie. Met de laatste wolf zijn blijkbaar ook de middelen verdwenen om het goed te onderhouden. Ondanks de inspanningen van de eigenaar heeft alles iets van vergane glorie. De site is tegelijk fascinerend en triest, maar blijft absoluut de moeite waard. Terug naar beneden, naar de site du Moulin Jean Pierre Verschave op hooguit vijfhonderd meter van de grens. De zon doet intussen weer voluit mee. Er is een Frans-Vlamsch volksorkestje en de Frans-Vlamsche volksdansgroep De Klappende Kloef nodigt uit ten dans. Stevige Vlaamse bieren aan potige prijzen. Enkele Rekkemnaars van de Marisoen en enkele Menenaars in goede doen. Op de gevel van den Estaminet hangt een wegwijzer naar De Baraken. De Vlaamse leeuw wappert. Hier heeft hij nog rode klauwen en gedraagt hij zich als een sympathieke gastheer. Een migrant met Vietnamese roots heeft zichzelf in zo'n Vlamsch plunje gestoken en probeert te boerewalsen in zijn kloefen. Gezelligheid troef. De zon zakt stillekes. Hoog tijd om naar huis te gaan. In één rechte lijn naar de Leie. Ter hoogte van de Oostkaai in de aanloop van de ijzeren brug kijk ik even naar links, richting de Barakken. Duizenden Fransen lopen de Rijselstraat op en af tussen de honderden wagens door. Er is, zoals gewoonlijk, niks te beleven in de Barakken. En toch zijn ze er altijd weer. Openmonumentendag in Halluin of niet. Rare jongens, die Fransen! groene groeten, Philippe