Met de billen toe...

De eindtune van het grote verkiezingsdebat op radio Pallieter is ook het einde van de campagne van Groen! Menen. Morgen is de dag waarop Groen! Menen zolang heeft gewacht. Nog één nacht slapen en enkele uren de zenuwen verbijten en dan kennen we het oordeel van koning kiezer.

De inzet voor Groen! Menen...
Een eigen sleutel op de grote poort, die toegang geeft tot de dossierkamer en een rechtstreekse stem in het kapittel.

In januari 2001 kreeg ik de dringende vraag om voorzitter te worden van Agalev Menen. De groep bestond - na de verkiezingsuitslag van oktober 2000 - eigenlijk enkel nog op papier. Mijn opdracht was van meet af aan duidelijk: de Menense groenen op de politieke kaart houden en de verloren zetel in 2006 opnieuw binnenhalen.

De evaluatie van het eerste deel van die opdracht is positief. Groen! Menen staat vandaag nog op de politieke kaart. We zijn actief gebleven in zeer moeilijke omstandigheden en hebben desondanks gewogen op verschillende dossiers. Het feit dat we van 1999 tot 2004 konden rekenen op groene ministers en dito kabinetten heeft daarbij uiteraard een belangrijke rol gespeeld. Maar ook toen die ruggesteun er niet meer was, zijn we verder blijven werken en kwamen we met nieuwe, belangrijke dossiers aandraven. Ook in de OCMW-raad staat de inbreng van Groen! zeer hoog aangeschreven. De andere politieke fracties begrijpen eigenlijk niet waar we de energie zijn blijven halen.

De inzet voor mezelf...
Morgen beslist een veelkoppige jury of ik als voorzitter ook in het tweede deel van mijn opdracht ben geslaagd. Het lijkt dus wat op een examen... alleen zit er, wat mij betreft, geen herexamen in.

't Wordt dus nog even wachten,... met de billen toe.

met hoopvolle groeten,