Het eerste verkiezingsdebat in Menen.

artikel ingediend door Philippe Mingels op 09/10/2011

Gisteren was er het grote radiodebat tussen - dixit radioman Kevin Dekyen - de zételende politieke partijen van Menen. Het debat vond plaats in Casa Mundo. Voor pers en publiek meteen een mogelijkheid om kennis te maken met een aantal nieuwe gezichten.

"Nieuw" stuurde Jean-François Lecompte, de partij-duivel-doet-al achter de schermen. Open VLD bracht haar kandidaat-burgemeester Eddy Lust naar voor. Beide heren zetelen niet en bereiden zich voor op 2012, maar dat is een detail. De rest van het politiek panel bestond uit Gilbert Bossuyt (SP.a/VlaamsProgressieven), Martine Fournier (CD&V/NV-A) en Claude Lecointre (VB). Blijkbaar is Carl Debuck intussen de officiële spreekbuis geworden van de 6 onafhankelijke Menense gemeenteraadsleden. Dat maakt zes micro's en dat aantal is - volgens Dekyen - technisch het hoogst haalbare van Radio Club FM. Die technische beperking wordt volgende week gecompenseerd door Groen! en NV-A voor een studio-interview uit te nodigen. Opvallend was dat schepen-zonder-portefeuille Carl Debuck herhaaldelijk aangesproken werd als voorman van Open Stad, een partij die officieel niet zetelt. Begrijpe wie kan... maar het zij zo. Of de pers als actor in de politiek. Bij deze geef ik mezelf het recht om ook aan journalistiek te doen. Kwestie van de noodzakelijke evenwichten te behouden. Ik vat het debat kort voor u samen. Niet dat er zoveel is verteld dat u nog niet wist maar 't is altijd goed om te herhalen. Zo blijft het beter hangen.

Voor de ultra-liberalen van Nieuw zijn de Menenaars klootjesvolk of OCMW-trekkers, als u dat liever hoort. Lecompte gebruikt daar zelfs codes voor. Hij heeft het over C's en D's. Zij die geen geld hebben en zij die geen geld en geen manieren hebben. En daar lopen er in Menen meer dan genoeg van rond, volgens Lecompte. 't Is hoog tijd dat dat verandert. De armoezaaiers en profiteurs moeten eruit. Menen is, volgens Lecompte, letterlijk en figuurlijk één grote vuilhoop, die gesaneerd moet worden. Het metershoge onkruid langs de invalswegen moet dringend worden gewied en in één en dezelfde beweging moet ruimte gecreëerd voor nog meer bedrijventerreinen. Die scheppen werk en dat levert geld op en dat geld zal Menen ten goede komen. Zodat Menen ook aantrekkelijk wordt voor schoon en rijk volk. Ondernemend volk, vooral. "Money makes the world go around!" U kent dat liedje wel. De vooruitgang van Menen laat zich dus uitdrukken in nog meer industrie. Dat is de prijs die elke Menenaar moet betalen indien hij in de toekomst in een mooie, propere en veilige stad wil wonen. Als tussendoor Bossuyt ook nog eens plaats zou willen ruimen, dan is het 't stadhuis ook meteen gekuist zonder vegen. De manier waarop hij de gemeenteraadsleden van Nieuw voorstelde als dossiervreters was aandoenlijk. Wie dat gelooft, slaat - net zoals François Lecompte - een triest figuur!

Open VLD wil hetzelfde bereiken op dezelfde manier maar gebruikt daarvoor andere bewoordingen en een pracht van een zelfgemaakte paraplu. De nieuwe liberale voorman grijpt terug naar de recente enquête van de Menense Open VLD, waarin het wemelde van suggestieve vragen omtrent veiligheid, migratie, tewerkstelling, netheid,... Die rondvraag leverde hen naar eigen zeggen 600 en meer antwoorden op. Uit 80% van de antwoorden blijkt dat de Menenaars allemaal hetzelfde willen. Ze hebben zich, volgens Lust, uitgesproken voor een liberaal programma en ze zullen - tenminste als het aan hem ligt - op hun wenken worden bediend. Handig zo'n enquête... Het aloude recept van besparingen annex geen extra belastingen mocht natuurlijk niet ontbreken. Liberale mantra's zijn nu eenmaal liberale mantra's. Nieuw boegbeeld of niet.

Burgemeester Bossuyt heeft vooral problemen met het beeld dat elders van Menen wordt opgehangen. Menen is een bruisende stad met veel boeiende evenementen en nog meer geëngageerde verenigingen en burgers. De stad is ook infrastructureel en op vlak van erfgoed enorm geëvolueerd. Dat verklaart ook de toename van het aantal toeristen in de stad. Dat wil niet zeggen dat Menen uitdagingen tekort komt. De leegstand in de winkelstraten, het failliet van het Sociaal Verhuurkantoor, de effecten met betrekking tot mobiliteit door de aanwezigheid van grote klinieken in de binnenstad, de vergrijzing en de renovatie van de bejaardenhuizen, de herlokalisatie van Menense bedrijven, ...Uitdagingen genoeg. Om die uitdagingen aan te gaan is een stevige ploeg met verantwoordelijke beleidsmensen nodig. Bossuyt wil niet langer open ruimte inruilen tegen extra bedrijventerreinen. Het Menen van de toekomst is niet langer de vuilnisbak van West-Vlaanderen. Bossuyt verzet zich met klem tegen de idee dat nieuwe industrieterreinen zorgen voor extra werkgelegenheid. Hij haalt daarvoor het voorbeeld van de herlokalisatie van de Wervikse afvalreus Vanheede aan, die alleen (en laat ons hopen dat het daarbij blijft. PhM) zeker zal zorgen voor extra verkeersoverlast en Menen geen enkele meerwaarde biedt met betrekking tot tewerkstelling.

Martine Fournier van CD&V wil inzetten op een goed evenwicht tussen wonen en werken en dat betekent dat Menen-West er dringend moet komen. Haar discours sluit voor de rest perfect aan bij dat van Open VLD. Er moet verder gewerkt worden aan het optimaliseren van de mobiliteit. Er moet gestreefd worden naar een budgettair evenwicht. Dan is er nog een snuifje SP.a in de vorm van de aanpak van de leegstand, de kansarmoede, de vergrijzing,...

Vergeef me, maar als ik de toekomstvisie van de andere Menense partijen aan deze blog laat voorbijgaan, is dat omdat die niet bestaat. Carl Debuck heeft het zelf aangebracht. Het partijprogramma van Open Stad moet nog geschreven worden. Dat programma was een jaar geleden onbestaande en dat is het vandaag nog altijd. De lokale pers heeft dus een lege doos helpen verkopen. Wie zich geroepen voelt mag zich aan het schrijven zetten. De aanzet zou de volgende moeten zijn, dixit Debuck: "We zijn socialisten in hart en nieren en we voelen ons bevrijd." De vraag is wie ons zal bevrijden van politici zonder inhoud. Daarvan is er in Menen echt geen tekort. Opvallend trouwens hoeveel keer Carl de stellingen van "de burgemeester" zonder meer volgde.

Het dossier SVK is een dossier dat blijkbaar iedereen beroert. SVK heeft - voor de goede verstaander - niets met voetbal te maken. Het failliet van het Sociaal Verhuurkantoor van Menen is een drama met verschillende facetten. Het is een verhaal van slecht beheer, van onkunde en onverantwoordelijkheid en een exponent van de jarenlange structurele verwevenheid - kluwen is een betere omschrijving - van de sociale kaart van Menen, met de voormalige OCMW-voorzitter in het midden van het web. De man in kwestie is dood en kan zich niet meer verdedigen, maar ik herinner me dat Agalev Menen in ons verkiezingsprogramma van 24 én 18 jaar geleden hebben aangedrongen op een grotere transparantie op dat vlak van de zogenaamde sociale VZW's. Met de opkomst van de dienstenchequebedrijven, de oprichting van het SVK en andere is dat helaas niet gebeurd. Dat geeft me, als woordvoerder van Groen! Menen, het recht en de plicht om te doen wat anderen niet durven. Of vooral niet langer wensen te doen. De anomalieën in het dossier SVK moeten blijkbaar zo snel mogelijk van tafel en de verschillende verantwoordelijkheden toegedekt. Nu de directeur ontslagen is en SVK Ieper geïnteresseerd in het patrimonium, willen de Menense liberalen af van het dossier. De voorzitter van de beheerraad die niet beheerde was voor alle duidelijkheid een liberaal. De andere partijen willen er evenmin over praten. "We moeten kijken naar de toekomst", klonk het in koor. Alleen Bossuyt wil dat de onderste steen boven komt. De reden waarom de anderen liever zwijgen, is zo klaar als een klontje. Ze hebben boter op het hoofd. Het moet gezegd... de heer Vancoillie wist hoe hij iedereen te vriend kon houden. In de politiek is dat naar 't schijnt een grote kwaliteit.

Nog een uitsmijter, kwestie van met een vrolijke noot te kunnen eindigen. Claude Lecointre (VB) had de VB-standpunten op papier en las die systematisch voor. Omdat Lecointre geen enkele eigenschap van een nieuwslezer verweten kan worden, bleef hij zoals altijd onbegrijpbaar. Het enige wat ik wel klaar en duidelijk heb gehoord is dat het cordon sanitaire in Menen al minstens twee keer is doorbroken en dat hij uitziet naar een verdere vlotte samenwerking in de toekomst. Waarvan akte.